--> به دين حق مىباشند و گناهان كبيره‌اى انجام داده‌اند ؛ ولى خدا از دين آنها خشنود است . چه كسانى شفاعت مىكنند ؟ همان‌طور كه سابقا گفته شد شفاعت به دو گونه است : « شفاعت تكوينى » و « شفاعت تشريعى » . شفاعت تكوينى عبارت است از وساطت علل وجودى در ميان خداوند و موجودات ديگر ، و از اين نظر ، تمام اسباب و علل وجودى شفيع نزد خدا محسوب مىشوند . ولى شفاعت تشريعى آن است كه در عالم تكليف و مجازات واقع مىشود و آن بر دو قسم است : 1 . شفاعت در دنيا كه موجب مغفرت و آمرزش يا قرب به خدا در دنيا است . شفاعت‌كنندگان در اين قسمت چند امرند : يكى « توبه » است ؛ همان‌طور كه خدا مىفرمايد : قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ ( زمر ( 39 ) : 54 ) بگو اى بندگان من كه در حق خود زياده‌روى كرديد ، از رحمت خدا نوميد نشويد ؛ زيرا خداوند همه گناهان را مىآمرزد چه اينكه او آمرزنده و مهربان است و توبه كنيد ( و بازگشت كنيد ) به سوى پروردگارتان . و آن تمام گناهان حتى شرك را شامل مىشود . ديگر ، « ايمان » است ؛ چنان‌كه خدا مىفرمايد : آمِنُوا بِرَسُولِهِ ( حديد ( 57 ) : 28 ) ايمان به رسول او بياوريد . تا آنجا كه مىفرمايد : يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ * تا گناهانتان را بيامرزد . و از جمله هر « عمل صالح » است ؛ چنان‌كه فرموده : وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ ( مائده ( 5 ) : 9 ) خداوند به كسانى كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح انجام داده‌اند ، وعده آمرزش و پاداش بزرگ داده است . و نيز فرموده يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ ( همان / 35 ) اى مؤمنان ، از خدا بپرهيزيد [ و ] وسيله‌اى به سوى او انتخاب كنيد . استدلال به اين آيه از اين نظر است كه روى سخن به اهل ايمان است و منظور از وسيله ، همان تقوا و عمل صالح است كه شخص را به آمرزش و رحمت